Malum materialist ve darvinist düşünceye karsi.
Iman ve hakikat aşıkları olarak - biz "Maddenin Ardındaki Sır " düşüncesini yanlış buluyoruz.
Kardeşimizin kendisini Said Nursi (r.a) nın talebesi olarak tanittirdiğni hatirlatarak, kendisinin O nun açmış olduğu cadde-i kübradan gitmesini tavsiye ederiz.
Evet O nun, yani Bediüzzaman nın geçmişte 18. Mektubtan alıntı olarak cevabı:
"İşte Sahabe ve Asfiya-i Müçtehidîn ve Eimme-i Ehl-i Beyt, derler ki, Cenâb-ı Hakk'ın bütün esmasıyla hakikî bir surette tecelliyatı var. Bütün eşyanın, Onun icadıyla bir vücud-u ârızîsi vardır. Ve o vücud çendan Vâcib-ül Vücud'un vücuduna nisbeten gayet zaîf ve kararsız bir zıll, bir gölgedir; fakat hayal değil, vehim değildir. Cenâb-ı Hak, Hallak ismiyle vücud veriyor ve o vücudu idame ediyor."
Ayriyeten Nur Ikliminin alta vermiş olduğumuz linkden editörün notunu ilave ediyoruz:
Bir meyve ağacının gölgesinde serinlendiğimizi düşünelim. Ortada bir ağaç, bir de gölge olmak üzere iki varlık söz konusu.
Gölgeye yok diyemeyiz, çünkü onu görüyor ve onunla serinliyoruz.Ama o gölgeye ağaç da diyemeyiz.
Buna göre, gölgeyi şöyle değerlendirmemiz gerekiyor: Gölge ağaçtan haber verir, ama onun özelliklerini taşımaz. Varlığı ağacın varlığına göre çok aşağı derecededir.
Onda ne ağacın sertliğini, ne içinde işleyen İlâhî tezgâhları, ne de bu tezgâhlardan çıkan yaprak, çiçek, meyve gibi ürünleri bulabiliriz.
Ama o bu hâliyle bize ağacın varlığından haber verir, “o olmasa ben olmazdım” mânâsını ifade eder.
Üstadın yazımıza konu olan ifadelerinde çok önemli reçeteler ve gerçeği bulmamızda değerli ip uçları mevcuttur:
Cenâb-ı Hakk’ın varlığı “vacip”; yani olması zarurî, olmaması muhâldir.
Bu varlık mertebesi ancak Allah’a mahsustur.
Bütün mahlûkatın varlıkları ise “mümkin” sınıfına giriyor. Bir zamanlar yok idiler, İlâhî irade ile varlığı tattılar.
Yine aynı irade ile hayatlarına son verilebiliyor ve yeniden varlık sahasından göç ediyorlar. İşte bu mümkinin varlık sıfatı, Cenâb-ı Hakk’ın vacib olan varlığına göre zaif bir gölgedir.
Ama bu varlık, vehmî değil hakikîdir.
Fakat mertebe itibariyle çok zayıftır.
Gölge ifadesi bu ince mânâyı ders verir bize.
Bu varlıklar yok sayıldığında, vecizenin başındaki gerçeğe ters bir anlayışa girilir.
İlâhî isimler hakikî oldukları gibi tecellilerinin de hakikî olması gerekiyor.
Meselâ, şu anda varlığımız devam ediyorsa bu, Bâki isminin bir cilvesi iledir. Ölümle fâniliği tatmamız şu andaki hayatımızın bir vehim olduğu mânâsına gelmez.
Biz şimdi vehmî olarak değil hakikî mânâda varlık sahibiyiz. Ama bu varlığımızın devam ve bekası Cenâb-ı Hakk’ın kıdem ve beka sıfatlarına nispeten bir gölge olmaktan ileri gitmez.
Aynı şekilde, bizde ihya (hayat verici) fiili icra edilmiş ve böylece hayata kavuşmuşuz. Bu hayatımız da vehim değil, hayal değildir.
Hayatımız gibi, onu besleyen rızklar da hayal ve vehim değillerdir. Eğer öyle olsa, yani hayatımız da rızıkımız da vehmî olsalar, hakikî olmasalar, o zaman vehmî bir hayatı vermek, hayalî bir rızkı yaratmak Cenâb-ı Hakk’ın hakikî olan rezzakiyetiyle ve ihyasıyla nasıl bağdaşabilir?
(...)
Kaynak: http://www.sorularlarisale-inur.com/subpage.php?s=article&aid=935&keyword=tecelliyat
Keine Kommentare:
Kommentar veröffentlichen